Тұрмыс құрғаныма 3 жыл. Күйеуім 31 де мүлдем танымай тидім. Бойы ұзын,денелі, әдемі болды. Ата анам артымнан келгенде сен уже қыз емессің, қайтып келген қыз жаман, жақсы көрмесенде арада бала болғанда ұнатасың деп тагы бірнеше сөздерді айтып ақыры мені осы үйде қалдырды. Енем мен атам өте жақсы кісілер болды. Енем алып қашып келгенде: -Қызым уайымдама бұл үйде қалмайсың. Сен сияқты қызды ұлыма бере алмаймын. Ұлым нашар адам деді. Былай айтқанда наркоман деді. Соны күйеуім естіп)алып қашқан күні неке түні өтіп, көтеріп қойдым... Ол кезде 16 жастагы мен 28дегі еркекпен болдым. Беташар күні тұра алмай жаттым, Астым ауырып....) Уже 3 жыл өтті үйленгенімізге. 1 ұлым бар-Айсұлтан. Соңғы 2 жылда қайын атам күйеуімді ұрады, ұрсады. Өйткені күйеуім қатты абюьзер болып кеткен еді. Қайын атам келіп ұрсып, ұрып кетеді. Ал күйеуім бар ашуын менен алады. Өтірік сылтау тауып мені ұрғанша асығыс болады. Енем қой деседе қоймай до конца ұрады. Қазір мені көшегеде шығармайды. Шықсам болды сол жерде быт шытымды шығарып тастайды.Барлық нәрсеге тыйым салып тастаган!) Ата анама да, күйеуіме де, ата енемеде бәрін жек көрем. Бұлардан қашып құтыла алмайсың, өліп барып құтылмасаң...