Жаман зб шығып жүр, мен дос бола алмайтын адам сияқтымын, өмірімде бір рет болсын 1 адаммен 1-2 жылдан артық жан дос болып көрмегенмін ешкіммен, досым көшіп кетеді или болмашы затқа ұрсып қаламызда бұрыңғыдай араласа алмаймыз, универде бір жан құрбыммен бір рет емес, 2-3 рет ұрсып қалғанбыз, тағы айқайламып боқтасып ұрыспаймызда ғой, жай болмашы затқа ренжіп қалады, немесе ол тек мен үшін ғана болмашы зат🤣😭, дәл қазір бір қызбен сабақ айтып жүрмін ол қыз прям бар ғой айта алмаймын зб адам ғой, көрініп тұрады ше өз өзіне всегда сомнения ұстап жүреді, миы ашып, түймедейді түйедей етіп әңгіме қылғанды жақсы көреді, ваще не в тему сөйлеседі, странный адам болады ғой, сондай адам, уже зб айтып жеткізе алмаймын, өмірінді не болып бәрін айта береді, "мен тек сенімен ғана жақсы араласамын осы универде" деп айта береді, бетіне айтып тастағым келеді, мен сенімен араласқым келмейді деп, бірақ ол қыз маған ешқандай жаманшылық жасаған емес олай айтатындай, тас жүрек емеспін ғой, леп айтайын десемде, оған тіке айта алмай жүргенім тас жүректікке жатаиын сияқты ма деп ойлап қалам, не то что ол даже мен өзіме сомнения ұстап кетем соның кесірінен, крч шыдап жүре беріп уже жек көріп кеттім ол қызды, до того кейде түрімді ұстай алмай қалам, ол маған отдуши бір әңгімеін айтып тұрған кезде, мен покер фейс боп тұрамын, суық адам сияқты, ол адамға суық жауап беріп, постепенно өзі араласпай қоятын шығар десем жоооқ😭😭😭, жабысып қалған ғой адамға бляяяяя, стокгольмский синдромба сол қызда бір бәле, крч не істесем болады уже збббб